Son Güncelleme: 7 Haziran 2016 14:09 Necati Gül, açıklamasında şunlara yer verdi; “Toprak ki, anadır, doğumdur, tohumdur, bereket, bolluk, esirgeyen ve koruyandır. Toprak ki; yaşamdır, candır. mal bilip alıp-sattığımız, fethedip mülk edindiğimiz, devredip kiraladığımız, hakkına, bedenine, ruhuna tecavüz ettiğimiz, kazmayla karnını yarıp tekmeyle dövdüğümüz, betonla boğup taşla başını ezdiğimizdir. Toprak ki; buğdaydır, ekmektir, nimet ile şükrandır. Yani gelecek ve umuttur. Dağ, ova, tarla, yayla, börtü böcektir. Toprak ki; verendir, cömerttir; ayrım yapmadan bütün evlatlarını doyuran ve koruyandır. Toprak ki, tufan, deprem, heyelandır. Toprak ki, yeryüzüdür, insandır. İnancımıza göre yaradılış hammaddemizdir. Nefesimizin kesildiğinde gideceğimiz yerdir. Yani kara topraktır. Ölümdür. O toprak ki her geçen gün elimizin altından kayıp gitmektedir. Bu kaybı da yasal olarak yapan başka ülke var mıdır? Bilmiyorum. Çorum ilimizde amaç dışı kullanım için terk edilen toprak son on yılda yaklaşık 50 bin hektardır. Sadece bu son on yılda 5403 sayılı yasa çerçevesinde amaç dışı kullanıma izin verilen toprak 2 bin ha üzerindedir. 603 bin ha olan tarım arazisi bugün ne yazıktır ki 548 bin ha. kadar düşmüştür. Bu durum ülke genelinde de farklı değildir. Sayın Bakan Faruk Çelik bu durumu fark etmiş, çeşitli ortamda serzenişte bulunmaktan çekinmemiştir. Sayın Bakan bir konuşmasında; “Şu anda tarıma elverişli 24 milyon hektar arazimiz var. Bunun 19 milyon hektarını ancak kullanabiliyoruz. Şu anda olduğu gibi her yıl 100 bin hektar araziyi kaybedersek tam 200 yıl sonra çocuklar toprağı saksıda görür. Toprak diye, tarım diye bir şey kalmaz. Yani kendi geleceğimizi karartıyoruz derken rastgele söylemiyorum. Onun için üzerimizde bütün sorumlular olarak önemli mesuliyetler var. Bunların gereğini yerine getirmemiz gerekiyor.” demiştir. Buna rağmen yerelde; birilerine şirin görünme, kendi makam ve mevkilerini koruma ve ya makam ve mevkii beklentilerinin içine olma nedeniyle mutlak ( 1. Sınıf) tarım toprağının amaç dışı kullanılmasında sorgulama yapmadan imzalar atılabilmektedir. Daha sonrada “toprak bayramlarında” çok güzel nutuklar atılmakta, sözde toprağın korunması için “yavuz hırsız ev sahibini bastırır” misali her türlü faaliyetin içinde bulunmaktan çekinilmemektedir.Toprağı korumak ve çözüm üretme peşinde olanlar için ise kısa gün karı hesabıyla tu kaka ilan edilebilmekte, çok çabuk ötekileştirilmektedir. Öyleyse toplum ve kamu yararının bu milletin geleceği olduğu bilinmeli, hesaplar bunun üzerine yapılmalıdır. Her şeyde olduğu gibi toprağı da hoyratça israf etmekten çekinmeyen bir toplum olmaktan kurtulup toprağı saksıda görmemek için sorumluluğumuzu yerine getirmeliyiz. Bu nedenle toprağa sahip çıkmak için 1945 yılında çıkan “Toprak Bayramı Kanunu” ile “Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu”nun kabul edildiği 11 Haziran günü her yıl Toprak Bayramı olarak kutlanmaktadır.